Gewijzigd op uur door Patrick Bonnes

Loondoorbetaling en re-integratie van zieke medewerkers wordt eenvoudiger én overzichtelijker. Het MKB kan straks gebruikmaken van een goed, uitgebreid en betaalbaar verzekerings- en dienstenpakket voor zieke werknemers. 

Op 20 december 2018 ondertekende Minister Koolmees van Sociale Zaken en Werkgelegenheid hiervoor samen met werkgeversorganisaties en het Verbond van Verzekeraars het Convenant Loondoorbetaling MKB. Het pakket maatregelen in dit nieuwe convenant moet straks bedrijven ontzorgen als medewerkers ziek thuis komen te zitten.

Wat zijn de bestaande regels voor loondoorbetaling en re-integratie bij ziekte en wat betekent het Convenant Loondoorbetaling MKB straks voor ondernemingen?

Wat betalen bedrijven nu voor een zieke medewerker?

Jaar Kosten werkgever
1 De werkgever betaalt voor een zieke werknemer 70% van het laatstverdiende loon. Dit loon mag niet lager zijn dan het minimumloon.

De werkgever betaalt voor arbodienstverlening. Ook voor de verzuimbegeleiding van zieke werknemers. Ook kunnen werkgevers te maken krijgen met reïntegratiekosten van werknemers.

LET OP: afhankelijk van de cao waar de onderneming onder valt, kunnen andere regels van toepassing zijn. Bij veel cao’s geldt bij ziekte een hogere verplichting van 90% tot 100% doorbetaling van het loon in het eerste jaar.

2 Werkgevers betalen voor zieke medewerkers 70% van het laatstverdiende loon. Net als bij het eerste jaar bestaat de mogelijkheid dat dit percentage vanwege de cao moet aangevuld dient te worden van 80% tot 100%.

Werkgevers betalen de kosten voor de arbodienstverlening. Onder andere voor de verzuimbegeleiding van zieke werknemers. Ook kan de onderneming te maken krijgen met reïntegratiekosten van zieke werknemers.

3 t/m 12
  • Een medewerker is tussen de 35% en 80% arbeidsongeschikt of tussen de 80% en 100% arbeidsongeschikt, echter niet duurzaam: de werkgever betaalt voor maximaal tien jaar premie voorde WGA-uitkering. Deze premie is afhankelijk van de grootte van de onderneming, van de betreffende sector en van de schadelast van het bedrijf. Over het algemeen geldt: hoe groter de onderneming en hoe groter de schadelast, hoe meer premie de onderneming betaalt.
  • Een medewerker is voor meer dan 80% en duurzaam arbeidsongeschikt: de werkgever betaalt jaarlijks een publieke premie voor de IVA-uitkering van uw werknemer.

Welke maatregelen ontzorgen de werkgever bij ziekte en re-integratie van een zieke medewerker?
Binnen het convenant blijft de werkgever twee jaar verantwoordelijk voor loondoorbetaling en re-integratie van de zieke medewerker. Voor de periode na de eerste twee jaar ziekte blijven de bestaande regels gelden. Met de nieuwe maatregelen in het convenant wordt de zorg voor de zieke medewerker gedurende de eerste twee jaar straks eenvoudiger en duidelijker. Hierdoor kan de werkgever zich blijven richten op de kernactiviteiten. Wat zijn de belangrijkste afspraken binnen het convenant?

Op 1 januari 2020 komt er een MKB-Verzuim-Ontzorg-Verzekering

  • Deze verzekering dekt de financiële schade bij ziekteverzuim. Daarnaast gaat de verzekeraar de werkgever maximaal ondersteunen bij de re-integratie van de zieke medewerker. Zowel binnen als buiten uw bedrijf.
  • De verzekering is Poortwachterproof: als de werkgever adviezen van professionals overneemt, loopt de onderneming geen risico meer op een loonsanctie. Een eventuele loonsanctie wordt dan betaald door de betreffende verzekeraar.
  • De premie voor deze verzekering is nog niet vastgesteld. Wel is door partijen afgesproken dat het verzuim in het bedrijf maar voor een deel meetelt voor bepaling van de hoogte van de uiteindelijke verzekeringspremie.
  • De verzekering is niet verplicht. De werkgever heeft vrije keuze en kiest dus voor deze nieuwe verzekering of voor behoud van de bestaande (lopende) verzekering.
En ook
  • De overheid gaat vanaf 2021 jaarlijks 450 miljoen euro bijdragen om ondernemers tegemoet te komen in de kosten van loondoorbetaling bij ziekte. Dat komt neer op meer dan 1.000 euro per onderneming per jaar. Het is de bedoeling dat deze compensatie uiteindelijk alleen gaat gelden voor het midden- en kleinbedrijf tot 25 fte’s.
  • Het medisch advies van de bedrijfsarts is per 1 januari 2021 leidend bij de UWV-toets op de re-integratie-inspanningen voor een medewerker die na twee jaar nog steeds ziek is. Omdat het UWV niet meer aan het medisch oordeel van de bedrijfsarts kan twijfelen, kan het UWV ook geen loonsanctie meer opleggen op basis van dit medisch advies.
  • Minister Koolmees wil meer duidelijkheid in waar het UWV de werkgever op beoordeelt. Deze beoordeling wordt straks landelijk uniform op dezelfde wijze uitgevoerd.
  • Wordt het zogenaamde ‘tweede spoor’ voor de werkgever duidelijker. Anders gezegd: de mogelijkheid dat een medewerker niet binnen de onderneming terugkeert, maar bij een ander bedrijf gaat werken. Met de zekerheid die de geplande maatregelen bieden, kan de werkgever samen met de medewerker een concreet plan maken.
  • Krijgt de medewerker ten slotte een grotere rol bij de re-integratie. De werknemer moet in het vervolg op vaste momenten zelf zijn visie op het re-integratietraject kenbaar maken.

Houd uw kosten beheersbaar
Wilt u de kosten van verzuim verzekeren? Dan kunt u deze risico’s verzekeren op een Verzuimverzekering met arbodienstverlening via Bonnes verzekeringen. Zo is de onderneming financieel verzekerd en ontvangt de werkgever ondersteuning om een werknemer op korte termijn weer aan het werk te helpen. Ook kan de werkgever ervoor kiezen om eigenrisicodrager worden voor de Ziektwet en voor de WGA. In het laatste geval betaalt de werkgever zelf de kosten van de WGA-uitkering en is deze zelf verantwoordelijk voor re-integratie. Dit risico kan worden verzekerd via een WGA-eigenrisicoverzekering.

Wijziging in vrijstellingen assurantiebelasting
Voorgesteld is om per 1 januari 2020 een vrijstelling van 21% assurantiebelasting voor verzekeringen die geheel of gedeeltelijk mogelijke financiële verplichtingen afdekken die een werkgever heeft bij de verplichting om het loon van een werknemer door te betalen in geval van ziekte of doordat hij – als eigenrisicodrager – zelf het risico draagt van de betaling van ziekengeld, WGA- en overlijdensuitkeringen.